Veel bedrijven die gebruikmaken van zelfstandigen denken dat een onjuiste indeling van werknemers slechts een fiscale kwestie voor de werkgever is. De waarheid is echter dat er tal van federale en staatsinstanties zijn die groot belang hechten aan een juiste indeling van werknemers, om hen de voordelen en bescherming te bieden waarop zij als werknemers recht zouden hebben. Enkele voorbeelden van overheidsinstanties en wetgeving die afhankelijk zijn van de classificatie van werknemers zijn onder meer de IRS, staatsbelastingdiensten, de FLSA, het DOL, staatswerkloosheidsinstanties, de arbeidsongevallenverzekering, de EEOC en Obamacare.
In een recent voorbeeld van deze dynamiek kreeg een chauffeur die door ritdeeldienst Uber was geclassificeerd als een onafhankelijke aannemer een werkloosheidsuitkering nadat het bedrijf hun relatie had beëindigd. De Employment Development Department (EDD) in Californië kende de chauffeur een werkloosheidsuitkering van maximaal $9.308 toe. Deze beslissing betekent dat de EDD de chauffeur beschouwt als een werknemer van Uber, aangezien onafhankelijke aannemers niet in aanmerking komen voor werkloosheidsuitkering.
Deze ontwikkeling maakt de aanhoudende strijd van Uber over de vraag of zijn chauffeurs werknemers of zelfstandige ondernemers zijn, zeker nog complexer. Maar het laat ook zien dat een verkeerde indeling van werknemers niet alleen een kwestie van inkomstenbelasting is. Uber staat onder druk om zijn chauffeurs als werknemers in te delen en hen werknemersvoordelen te bieden, zoals overwerkvergoeding en vergoeding van rijkosten, naast het betalen van premies voor werkloosheidsverzekering en arbeidsongevallenverzekering namens de werknemers.
Hoewel de uitspraak rechtstreeks slechts betrekking heeft op de betreffende chauffeur en geen bindende juridische norm vaststelt, zou deze zeker gevolgen kunnen hebben voor de bredere vraag of alle Uber-chauffeurs werknemers of zelfstandige ondernemers zijn. Uber moet deze zomer voor de federale rechtbank in San Francisco verschijnen om zich te verdedigen tegen een collectieve rechtszaak die is aangespannen door chauffeurs uit Californië die als werknemers willen worden aangemerkt. Een uitspraak tegen Uber zou ingrijpende gevolgen kunnen hebben voor het gehele bedrijfsmodel van het bedrijf en zou ook problemen kunnen veroorzaken voor tal van andere on-demand-startups die afhankelijk zijn van zelfstandige ondernemers voor het verlenen van diensten aan klanten.
Om de claim van de bestuurder te verwerken, stuurde de EDD een vragenlijst van negen pagina’s met 100 gedetailleerde vragen die specifiek gericht waren op Uber-bestuurders. De vragen richtten zich op een groot aantal onderwerpen rondom de werkrelatie van de bestuurder met het bedrijf en vroegen naar achtergrondcontroles, voertuiginspectie, vereisten voor het trainingsprogramma en feedback van Uber over zijn prestaties.
Deze werkloosheidsuitkering is in lijn met een andere uitspraak vorig jaar door het kantoor van de arbeidsinspecteur in Californië, die oordeelde dat een andere Uber-chauffeur een werknemer was en recht had op werknemersuitkeringen. Maar een uitspraak uit 2012 van hetzelfde kantoor vond dat een andere bestuurder een onafhankelijke aannemer was. In feite hebben arbeidsinspecties in 13 staten, waaronder Arizona, Florida, New York en Virginia – evenals de EDD in Californië – individuele bestuurders als onafhankelijke aannemers beschouwd.
Deze tegenstrijdige uitspraken illustreren de complexiteit van de kwestie rond het onderscheid tussen werknemers en zelfstandige aannemers. De zaak wordt nog ingewikkelder doordat er een groot aantal federale en staatsinstanties is die zich bezighouden met de indeling van werknemers. Aangezien er geen vaste definitie van ‘zelfstandige’ bestaat voor alle regelgevingsdoeleinden, is het heel goed mogelijk dat dezelfde persoon volgens de ene wet als werknemer wordt beschouwd en volgens een andere wet als zelfstandige. Gelukkig voor bedrijven die gebruikmaken van zelfstandige werknemers zijn er deskundigen, zoals People2.0, die de classificatie van werknemers kunnen valideren en eenvoudige, veilige en efficiënte oplossingen voor het inzetten van personeel kunnen bieden.
Ontdek wat het verschil maakt als de indeling van werknemers klopt: lees in deze praktijkgerichte casestudy hoe een Fortune 100-consumentenmerk het succes bij de beoordeling van zelfstandige contractanten met 46% wist te verbeteren en daarmee $450.000 bespaarde.
Klaar om risico’s rond de indeling van werknemers voor te zijn? Neem contact met ons op om te ontdekken hoe People2.0 u kan helpen.
